Dit werk is geschreven voor de Koningin Elisabethwedstrijd (BE) als verplicht stuk voor de halve finale (15-20 mei 2017), met inbegrip van de uitzending op de Nationale Televisie en Radio.

"Zoals de titel suggereert is dit werk gebaseerd op de oude variatievorm, de Chaconne. Het basisprincipe van een chaconne bestaat uit een harmonische sequentie die steeds weer herhaald wordt en hierbij telkens een andere melodische lijn ondersteunt. De vorm is continu, er is dus geen heldere thematische afronding van duidelijk gescheiden variaties maar een continu herhaald patroon. Hierdoor wordt een eenheid gecreëerd die bij de traditionele thema-met-variatie vorm minder evident is.
Het werk opent met een sequentie van twaalf akkoorden waarop het verdere verloop van het stuk gebaseerd is. Dit biedt elke vertolker de mogelijkheid om een aangepaste persoonlijke artistieke visie in elke variatie te benadrukken en de contrasterende technische speelwijzen uit te tekenen.
Voor de luisteraar betekent deze chaconne een dubbele ervaring: enerzijds een onbewust voelbare herkenning van de onderliggende coherentie van de variaties en anderzijds een constante verrassing wegens het niet tonale en dus veel minder herkenbare muzikale materiaal dan bij een klassieke chaconne."