De Cellosonate nr. 1 in D mineur, opus 109, is de eerste van de twee cellosonates van Gabriel Fauré. Gecomponeerd in 1917 in Saint-Raphaël en Parijs, beleefde de sonate haar première op 10 november 1917 tijdens een concert van de Société Nationale de Musique, met Gérard Hekking als cellist en Alfred Cortot als pianist. Tijdens hetzelfde concert ging ook de Tweede Vioolsonate in première. Het werk was opgedragen aan de cellist Louis Hasselmans, die het in 1918 nogmaals uitvoerde in het Théâtre des Champs-Élysées.