Mendelssohns altvioolsonate is een van zijn vele vroege werken die tijdens zijn leven ongepubliceerd bleven. Het autograaf is gedateerd "d. 14 feb. 1824". Mendelssohn was dus 15 jaar oud toen hij de sonate voltooide. Het behoort ongetwijfeld tot zijn meest volwassen vroege kamermuziekwerken. De toonsoort geeft al aan hoe serieus de componist te werk ging. Het eerste deel wordt voorafgegaan door een korte adagio-introductie. Het middendeel, een menuetto, behoudt de toonsoort c mineur en zelfs het trio met zijn koraalachtige melodie doorbreekt de mineurstemming niet. Het slotdeel is een andante met acht variaties. Het is een welkome aanvulling op het schaarse klassiek-romantische repertoire voor altviool.