Felix Mendelssohn Bartholdy wijdde slechts twee werken aan het genre van het strijkkwintet, die ondanks het feit dat ze bijna twee decennia na elkaar werden gecomponeerd, toch een aanzienlijk aantal formele en muzikale overeenkomsten vertonen.

Gezien Mendelssohns sterke neiging tot herziening, vormen de kwintetten een uitdaging voor de uitgever: in het kwintet in A-dur werd, nadat hij een middendeel had vervangen en de volgorde van de delen ten opzichte van de vroege versie had gewijzigd, in 1833 een enigszins herkenbare "definitieve versie" gepubliceerd; het kwintet in B-dur onderging na de voorlopige voltooiing in 1845 nog verschillende herzieningsrondes, vermoedelijk tot in het jaar van Mendelssohns overlijden (1847).

De partituur bevat naast het tweede strijkkwintet in B-dur zowel de complete vroege versie als de complete gepubliceerde versie van het eerste kwintet in A-dur, zodat beide versies als zelfstandige werken kunnen worden uitgevoerd. Om de studie van de muziektekst te vergemakkelijken, is er naast de partijenuitgave ook een studiepartituur verschenen.